Dispuut Sanctus Cresco

Login Form





Wachtwoord vergeten?
Nog geen account? Maak er één aan!
De oprichters
1991; André Adolfs, Henry Beugels, Onno Uringa en ondergetekende besluiten om in het kader van een tweedejaars project bij Nederlands uit te gaan zoeken wat de mogelijkheden waren van een dispuut aan de Ahof. Het eerste dispuut wel te verstaan.

 

Geheel in overeenstemming met de tot dan toe heersende cultuur binnen het studentengebeuren aan de Ahof werd iedere student die iets naast zijn studie wilde doen lid van Abundia. Dit was ook helemaal geen slechte keuze, immers Abundia stond en staat bol van de activiteiten. Echter hier lag tevens de aanleiding voor het onderzoek naar de bestaansmogelijkheden van een dispuut. Voor de vier 'onderzoekers' waren de feesten, sportevenementen en soosbezoeken die Abundia organiseerde niet voldoende. We wilden wel eens iets anders doen. Bij bedrijven op bezoek om te kijken hoe de praktijk in elkaar steekt, gastsprekers uitnodigen om te vertellen over hun ervaringen. En ervaring opdoen bij het organiseren van activiteiten, het houden en leiden van vergaderingen, kortom het runnen van een vereniging. Ik schrijf hier bewust vereniging omdat na een gesprek met het toenmalige bestuur van Abundia duidelijk was geworden dat een dispuut onder Abundia niet mogelijk was.

 

Er werd toen besloten om een zelfstandige vereniging op te richten met alle formaliteiten die daarbij horen. De statuten werden opgemaakt door een notaris en de vereniging werd ingeschreven in het Verenigingsregister van de Kamer van Koophandel.

 

De vereniging wordt ingeschreven onder de latijnse naam Sanctus Cresco (letterlijk: heilige groei). De naam geeft aan dat de leden er heilig van overtuigd zijn dat ze door het doel van Sanctus Cresco na te streven, zullen groeien en beter voorbereidt zijn op de arbeidsmarkt.

 

Vervolgens was het zaak mensen te interesseren voor een eventueel lidmaatschap van de vereniging. Hiertoe werd een informatieavond belegd in de sociëteit van Abundia waar de ideeën van de vier oprichters uiteen werden gezet. Het was echter niet zo dat iedereen die lid wilde worden ook daadwerkelijk lid kon worden. De oprichters streefden een duidelijk doel na en vonden dat ze, om dat doel te bereiken, zelf moesten bepalen wie er lid werden. 'Dispuut Sanctus Cresco' ( zoals de volledige naam luidt) begon met 15 mannelijke leden op 1 januari 1992.

 

Als eerste activiteit van Sanctus Cresco werd dhr. Eppo Jansen, hoofd van het Voorlichtingsbureau van het Europees Parlement, uitgenodigd om te vertellen over 'Europa 1992'. Deze lezing werd via grote kleurenposters en strooibiljetten onder de aandacht getracht van de AhoF (RAHL) studenten. De eerste activiteit van Sanctus Cresco werd een groot succes mede dankzij de grote belangstelling van onze medestudenten.

 

Een andere activiteit uit het eerste jaar die ik hier noem is het is het bezoek dat we op een doordeweekse nacht gebracht hebben aan Maastricht. We gingen naar Maastricht om daar de befaamde 'Brand(bier)route' te lopen. Van de ene kroeg waar Brand bier getapt werd naar de andere. In het uitlopen van de route zijn we niet geslaagd omdat we al snel in kroegen belandden die erg gezellig waren maar waar geen Brand bier getapt werd.

 

Dit zijn slechts twee van de vele dingen die we gedaan hebben in het eerste jaar van ons bestaan. Direct na de kerstvakantie, begin januari 1993, hebben we onze eerste Dies Natalis gevierd in de sociëteit van Abundia. Hier waren alle ouders van de dispuutsleden uitgenodigd om kennis te maken met het dispuut van hun zoon. Ook werden op deze avond nieuwe leden geïnaugureerd en vond de bestuursoverdracht plaats. Vervolgens werd het afgelopen (eerste) dispuutsjaar afgesloten en het nieuwe jaar geopend.

 

Het eerste jaar was niet makkelijk, er waren weerstanden onder niet-leden die overwonnen moesten worden. Wellicht zijn we daarin nog niet helemaal geslaagd maar Sanctus Cresco heeft in haar eerste jaar wel duidelijk de ambitie getoond een vaste plaats aan de RAHL te verwerven. Vanzelfsprekend is deze plaats nog niet maar ik ben ervan overtuigd dat we bij het volgende Dies Natalis kunnen zeggen dat Sanctus Cresco die vaste plaats verworven heeft.

 

Ik denk dat in het eerste jaar een grote stap voorwaarts is gezet in de richting van ons doel en hoop dat we nog vaak mogen toosten op de groei.

 

 

Koos van der Veen                                                            Leeuwarden 1993